زین پس ز خودم بیش از این میترسم
زیرا که جزای فکر کردنم باشد سّم
اندیشه من چنان شک آلوده بود
که ابلیس دوان روان شود بر درسم
با اینکه دگر قلم نه جای قسم است
دستم به نوشتن پر و بس پا قرصم
هرچند چنین محاط سامی گری ام
دلبسته افسانه رندان مجوسم
نقادم و شکاکم و کافر به همه اصل
از منطق معیار نهان این جهان میپرسم
برچسب:
نویسنده: حامد پورحسین