نام "صادق هدایت" و "بوف کور" تداعی کننده یکدیگرند همانطور که نام "فردوسی" و "شاهنامه" پی هم می آیند، به طور کلی نویسنده اثر را می آفریند و اثر نویسنده را در ذهن مردم یا حتی ذهن تاریخ بار می آفریند. خواهی نخواهی نام هدایت در حافظه تاریخی مردم فارسی زبان مانده است. شاید بهتر بود می نوشتم تاریخ ادبیات ...

دکتر سیروس شمیسا کتابی دارند با عنوان شاهد بازی در ادبیات فارسی اولا کتاب چند روز بعد از انتشار جمع آوری شد و همین امر این ظّن را تقویت می کند که شاهد بازی در ادبیات فارسی وجود داشته که هیچ کل ادبیات فارسی بر اساس شاهد بازی بوده ( ادعای صریح ایشان در کتاب) چنانکه اردشیر رستمی در مصاحبه با علی ضیا آن...

ماجرا از NLP شروع شد، شبهه شبه علم مطرح شد، غوری در فلسفه علم زدیم، هنوز صحبت از پوپر و ابطال پذیری اش تازه است لائودن هم بود. اعتراف کرد هوش مصنوعی نمی تواند تئوری علمی درست کند با پردازش و مرتب و دسته بندی کردن اطلاعات تئوری علمی درست نمی‌شود. سوالات آشفته و سراسیمه مرا مرتب می کرد موضوعات را دسته...

تلاشی در فهم ارتباط فرم و محتوا مقدمه آگاهی یکی از پیچیده‌ترین مفاهیم در فلسفه و علوم شناختی است. پرسش از چیستی آگاهی و چگونگی شکل‌گیری آن، همواره مورد توجه فیلسوفان و دانشمندان بوده است. در این مقاله، به‌جای تمرکز بر «چیستی» آگاهی، بر «چگونگی» شکل‌گیری آن تأکید می‌کنیم و مفهوم «خود-ارتباط» (self-re...

چکیده این مقاله به بررسی وضعیت انسانی و تاریخی ایرانیان از منظر اگزیستانسیالیسم می‌پردازد و پیشنهاد می‌کند که وضعیت کنونی ایران را می‌توان با مفهوم تعلیق تاریخی خودآگاه صورت‌بندی کرد. این مفهوم، تجربهٔ زیستهٔ شکست‌های تاریخی، گسست‌های اجتماعی و نیمه‌تمامی پروژه‌های فرهنگی و سیاسی را توضیح می‌دهد. در...

نام "صادق هدایت" و "بوف کور" تداعی کننده یکدیگرند همانطور که نام "فردوسی" و "شاهنامه" پی هم می آیند، به طور کلی نویسنده اثر را می آفریند و اثر نویسنده را در ذهن مردم یا حتی ذهن تاریخ بار می آفریند. خواهی نخواهی نام هدایت در حافظه تاریخی مردم فارسی زبان مانده است. شاید بهتر بود می نوشتم تاریخ ادبیات ...

بسیار پیش آمده امر شهودی با زبان روزمره و امر علمی با منطق آن متفاوت و گاه متناقض بوده اند. مثلا قانون برنولی که طبق آن هر چه سرعت سیال بالاتر باشد فشار آن کمتر است و بلعکس که خلاف شهود و درک فیزیکی روزمره است. مسئله تفاوت صورت ظاهری در زبان روزمره و صورت علمی بر حسب منطق علمی است. تعریفی از شیشه بر...

بینوایی بر نمیتابم دگرمن نوا دارمدلی قرص و وجودی پر جگرمن تماشاچی اینبزم عظیمنه چنان خرسند و نه اندوهگینچونکه باشد این روایت مستمرزین به پشت و  گهگداری پشت به زینپیش من رنگی ندارد خیر و شّرمن چنان زرتشت نیچهغور در اقصای اندیشهنه دلم خرّم ز خیر گرددنه دلگیر و غم انگیزم ز شّرمن رواقی مسلکمکفّ نفس دارم...

من نه آن ره جوی ره پو"رو به شهر و باغ و آبادی"نه آن که سوی "راه بی برگشت بی فرجام"ترک بلد میکردمانده ام در ایستگاه بودن خوددر میان هیچ و پوچمن نه آن گستاخ جنگندهنه پر آزرم و شرمندهنه با من آن زبان سرخ سر بر باد دهنه در کامخموشی سفت پا بندهمن بلاتکلیفی انسان را نمایندهروی من آوار یک تاریخ سرگردانوارث...

نفس را گفتند "چون اژدردهاست""از غم بی آلتی" همچون گداستنفس آن من بودن و هستی ماستهم بلند طبعی و هم پستی ماستهم شکوفایی بود در ذات ماهم ملال و کاهلی عادات مانفس ما را در جماعت تک کندنه به رنگ هر جماعت "تگ" کندهر کجا اندیشه ها یکرنگ شدعقل و جهل یک کاسه و همرنگ شدهر که زد سازی خلاف ساز جمعنه لزوما دشمن...

من در به درم مولا من خاک درم مولا در قیژقیژ پیوسته چون زنگ زده لولا من عارف وارسته از هجر تو وارفته با فلسفه ور رفته ماندم چه کنم حالا منت به سر من باد از هستی اجباری از بار سنگینش پشتم شده بد دولا گفتی که این هستی بی عیب و سوا از ریب هرگز نبود مویی

از هر چه بنالم از صیف ننالم زیرا بود از گرمی آن سعد به فالم از تیر و امرداد چنان گرمم و سرمست کز خاطر آزرده رود خشکی کامم والعصر که شهریور خوش وقت و عزیزش با چای و کتاب و قلم و فکر کند بر سر حالم کنجی که باشد خنک و ساکت و آرام در تیر بیارزد به همه ن

هوس کردم کمی گستاخ باشم همی با شاعران سرشاخ باشم سرایم شعر و ٱهنگی بسازم بسان بتهون یا باخ باشم بمانم در دل اعصار و تاریخ و یا افسانه چون تک شاخ باشم هنر ورزم؛ فیض بخشم بفرمایم تفضل اگرچه از سر برج بی پول و سوراخ باشم و هرچند دخل و خرج با هم نخواند

از کار فروبسته ما چون گره شد باز آمد به لبم خنده و در حنجره آواز در کار جهان نیست حسابی و کتابی زیر و زبر کار بود تا به ابد راز معیار و میزان همه مجهول و مکنون ایوب صفت میکشم این بار چه پرگاز آن را که حسابی بودش نکبت و ناپاک خوش کام و خرامان پی اندی

امروز روز مشرف شدنم به مکه است مهین چالشی که در جهان من است همین مکه است انگار سر رسید همه حسابها با خود است آنجا که حساب تسویه می شود مکه است به گرد بتی از جنس خاک می گردی و از قضا محل کنده شدن از خویش و خشت مکه است نه محمد نه سارتر نه فاطمه نه دکا

xa0(شبه حسب حال) اینکه ما کجای تاریخ جا مانده ایم شاید مهم ترین مشغله ذهنی من بوده که نزدیک 18 سال است مرا در وادی فلسفه و تاریخ سرگشته کرده است. جوّ اصلاحات اواخر دهه هفتاد که با نوجوانی من عجین بود و آزادی نسبی مطبوعات پنجره جدیدی برای خوانش متفاوت

(آرزویی که ابن تیمیه بر باد داد) ریشههای الهیاتی مدرنیته اثر دانالد گلیپسی بعد از 18 سال سر نخ آنجا که جا مانده ایم را به من نمایاند : تیغ اکام در پاره پاره کردن کلیات. هیچ قاعده کلی و هیچ جنس و سرنمونی در عالم وجود ندارد ، "سیب" تنها یک اسم است وگ

زین پس ز خودم بیش از این میترسم زیرا که جزای فکر کردنم باشد سّم اندیشه من چنان شک آلوده بود که ابلیس دوان روان شود بر درسم با اینکه دگر قلم نه جای قسم است دستم به نوشتن پر و بس پا قرصم هرچند چنین محاط سامی گری ام دلبسته افسانه رندان مجوسم نقادم و شکاکم و کافر به همه اصل از منطق معیار نهان این جهان م...

به یکباره نیست شود! نابود؛ ناکام؛ بر فنا؛ هر چه اسمش باشد رسمش همان است. روح خیام همین نزدیکی هاست چه بیرحمانه جام باده با هرمس هستی من میزند... + نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم دی ۱۳۹۹ ساعت 21:32 توسط مجتبی فرقانی xa0|xa0

حکایتی در مثنوی آمده که با چکش کاری فراوان به این صورت در آورد ه ام، عبدالکریم سروش از این حکایت در برابر مراد فرهادپور بهره برده است: "عصر بیست و نهم رمضان سالی، ریش سپیدان قریه ای به اتفاق منجمان و امام جمعه به جهت رویت هلال ماه شوال و اعلام عید ف