صیف

از هر چه بنالم از صیف ننالم

زیرا بود از گرمی آن سعد به فالم

از تیر و امرداد چنان گرمم و سرمست

کز خاطر آزرده رود خشکی کامم

والعصر که شهریور خوش وقت و عزیزش

با چای و کتاب و قلم و فکر کند بر سر حالم

کنجی که باشد خنک و ساکت و آرام

در تیر بیارزد به همه نکبت سالم

از تحفه گیتی پسری داده ایزد

در ماه امرداد که هست خلعت و شالم

هرچند ز داغی و عطش گاه شوم زار و مشوش

این است هنر؛ خوش گذرانی و فراغ از همه عالم

+ نوشته شده در یکشنبه یکم تیر ۱۳۹۹ ساعت 19:38 توسط مجتبی فرقانی |