آز و راز

از کار فروبسته ما چون گره شد باز

آمد به لبم خنده و در حنجره آواز

در کار جهان نیست حسابی و کتابی

زیر و زبر کار بود تا به ابد راز

معیار و میزان همه مجهول و مکنون

ایوب صفت میکشم این بار چه پرگاز

آن را که حسابی بودش نکبت و ناپاک

خوش کام و خرامان پی اندیشه پرواز

او نیز که اندیشه کند بهر حلالی و حرامی

سر گشته و حیران شده در دهر پر از آز

+ نوشته شده در دوشنبه نهم تیر ۱۳۹۹ ساعت 0:19 توسط مجتبی فرقانی |